| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
49 از تخت ات به زير آمدي و بر درِ كلبه ام ايستادي. يكه و تنها، در گوشه اي آواز مي خواندم، آهنگ را خوش يافتي و بر درِ كلبه ام ايستادي. استادان موسيقي در تالارت بسيار، و آوازها در تماميِ ساعات خوانده مي آيند. اما (شگفت آنكه) سرودِ ساده ي اين نوآموز، در عشقت اثر كرد. آهنگي حزين و كوچك كه با موسيقيِ سترگِ گيتي درآميخت و تو همراه با گُلي براي ارمغان، به زير آمدي و بر درِكلبه ام ايستادي. 50 در راهِ روستا، از خانه اي به خانه اي ديگر، دريوزه كرده بودم، هنگامي كه ارابه ي زرين ات در دوردست چون رؤيايي دلنواز پديدار گشت و من در شگفت شدم كه اين شاهِ شاهان كيست! اميدها در دل ام سر برآوردند و گمان بردم روزهايِ بينوايي به سر رسيده و من منتظرِ صدقه هايي بودم كه بي خواستني نثار شوند و چشم انتظارِ ثروتي كه در غبار به همه سو پراكنده گردد. ارابه ايستاد، همانجا كه من ايستاده بودم. نگاهت به من افتاد و با لبخندي فرود آمدي، حس كردم كه سرانجام بخت به سراغم آمده. آن گاه، ناگاه دستِ راست ات را دراز كردي وگفتي: “چه داري به من دهي؟” آوخ، چه مزاحِ شاهانه اي، كفِ دست ات را دريوزه را براي دريوزه گري بگشايي! مات و مردد برجا ماندم، و آن دم از خورجين ام، آرام، اندكي دانه ي ذرت را درآوردم و به تو دادم. اما شگفتيِ بسيار آن بود كه پايانِ روز هنگامي كه خورجين ام را بر زمين خالي كردم، در ميانِ توده ي فقرِ خويش، اندكي ريزه ي طلا يافتم. به تلخي گريستم و گفتم، اي كاش دلِ آن را داشتم همه ي هستي ام را به تو دهم. |
||
|
+
نوشته شده در شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 1:33 توسط رفيق فردوسي
|
|
||
|
|
درباره |
|
این منزلگاه برای آشنایی با ادبیات ایران و جهان (به ویژه ادبیات انگلیس و آمریکا) هنداختاری (طراحی) شده است. کوشش بر آن است که جدای از مقالاتی که در منزلگاه منتشر می شود، ترجمه هایی هم از انواع ادبی برای آشنایی بیشتر صورت گیرد. بخش پیوندها را ژرف بنگرید. با سپاس بسیار، رفيق فردوسي |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||